accidence

แปลว่า (ความหมายหลัก) : การผันคำ, วิภัตติวิธาน

คำแปล (ความหมายรอง) : ไวยากรณ์ว่าด้วยการเปลี่ยนรูปคำ, หลักพื้นฐาน, ตำราไวยากรณ์เบื้องต้น, ตำราพื้นฐาน

อธิบาย: ไวยากรณ์ส่วนที่ศึกษาการผันรูปคำเพื่อแสดงหน้าที่หรือความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์ เช่น การผันคำนามหรือคำกริยา มักใช้ในบริบทไวยากรณ์แบบดั้งเดิม ในความหมายเก่ายังใช้เรียกหลักพื้นฐานของวิชาหรือตำราที่รวบรวมหลักพื้นฐาน โดยเฉพาะตำราไวยากรณ์เบื้องต้น