proficiency

n. (noun) - คำนาม คำอ่าน: เพรอะ-ฟิช-เอิน-ซี /prəˈfɪʃənsi/

แปลว่า (ความหมายหลัก) : ความชำนาญ, ความเชี่ยวชาญ, ความสามารถ

คำแปล (ความหมายรอง) : ทักษะ

อธิบาย: ระดับความสามารถหรือทักษะในการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้ดี มักใช้กล่าวถึงความชำนาญในภาษา วิชาการ หรือกิจกรรมต่าง ๆ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

(n.) ❬สกิล❭ ความหมาย: ทักษะ, ความชำนาญ, ฝีมือ

(n.) ❬คอม-พะ-เทินซ์❭ ความหมาย: ความสามารถ, สมรรถนะ, ความชำนาญ

(n.) ❬เอ็กซ์-เพอร์-ทีซ❭ ความหมาย: ความเชี่ยวชาญ, ความชำนาญ

(n.) ❬อะ-บิ-ละ-ที❭ ความหมาย: ความสามารถ, ทักษะ, ความถนัด

(n.) ❬แอพ-ทะ-ทูด❭ ความหมาย: ความถนัด, ความสามารถโดยธรรมชาติ, ความเหมาะสม

(n.) ❬เค-เพอะ-บิล-อะ-ที❭ ความหมาย: ความสามารถ, สมรรถนะ, ศักยภาพ

(n.) ❬เฟอะ-ซิล-ละ-ที❭ ความหมาย: สิ่งอำนวยความสะดวก, สถานประกอบการ, ความคล่องแคล่ว