annoyance

n. (noun) - คำนาม คำอ่าน: อะ-นอย-เอินซ์ /əˈnɔɪəns/

แปลว่า (ความหมายหลัก) : ความรำคาญ, สิ่งน่ารำคาญ

คำแปล (ความหมายรอง) : ความหงุดหงิด, สิ่งกวนใจ, ความขัดเคือง

อธิบาย: ความรู้สึกรำคาญหรือหงุดหงิด และสิ่งหรือเหตุการณ์ที่ก่อความรู้สึกนั้น ใช้ได้ทั้งกล่าวถึงอารมณ์และสิ่งที่เป็นต้นเหตุ

ประเภทคำนาม

คำว่า annoyance หมายถึง ความรำคาญ, สิ่งน่ารำคาญ จัดอยู่ในประเภทย่อยของคำนาม (Noun) ดังต่อไปนี้...

Common Noun (คำนามทั่วไป)
คำนามที่ใช้เรียกชื่อ คน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หรือแนวคิด โดยรวม ๆ ที่ไม่ได้เจาะจงถึงชื่อเฉพาะ
Countable Noun (คำนามนับได้)
คำนามที่สามารถนับจำนวนได้ มีทั้งรูปเอกพจน์และพหูพจน์
Uncountable Noun (คำนามนับไม่ได้)
คำนามที่ไม่สามารถนับจำนวนได้โดยตรง มักเป็นสิ่งที่มีลักษณะเป็นมวลสาร แนวคิด
Concrete Noun (คำนามที่เป็นรูปธรรม)
คำนามที่สามารถมองเห็น สัมผัส หรือรับรู้ได้ด้วยประสาทสัมผัสทั้งห้า
Abstract Noun (คำนามที่เป็นนามธรรม)
คำนามที่เป็นแนวคิด อารมณ์ คุณลักษณะ หรือสิ่งที่ไม่สามารถมองเห็นหรือสัมผัสได้