disobedient

adj. (adjective) - คำคุณศัพท์ คำอ่าน: ดิ-สะ-บี-ดี-เอินท์ /ˌdɪsəˈbiːdiənt/

แปลว่า (ความหมายหลัก) : ไม่เชื่อฟัง, ขัดคำสั่ง

คำแปล (ความหมายรอง) : ดื้อ, ไม่ยอมทำตาม

อธิบาย: ไม่ยอมเชื่อฟังหรือทำตามคำสั่ง กฎ หรือผู้มีอำนาจ ใช้บรรยายคนหรือพฤติกรรมที่ขัดขืนคำสั่ง

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

(v.) ❬ดิ-สะ-เบย์❭ ความหมาย: ไม่เชื่อฟัง, ฝ่าฝืน

(adj.) ❬ดิ-ไฟ-เอินท์❭ ความหมาย: แข็งขืน, ท้าทาย, ต่อต้าน

(adj.) ❬รี-เบล-เยิส❭ ความหมาย: ดื้อรั้น, ขบถ, ต่อต้านอำนาจ

(adj.) ❬อัน-รู-ลี❭ ความหมาย: ควบคุมยาก, ดื้อรั้น, ไม่เป็นระเบียบ

(adj.) ❬อิน-ซะ-บอร์-ดิ-เนิต❭ ความหมาย: ไม่เชื่อฟังผู้บังคับบัญชา, กระด้างกระเดื่อง, ขัดคำสั่ง