obsolescence
แปลว่า (ความหมายหลัก) : ความล้าสมัย, ภาวะเลิกใช้
คำแปล (ความหมายรอง) : การล้าสมัย
อธิบาย: ภาวะหรือกระบวนการที่สิ่งของ แนวคิด หรือวิธีการค่อย ๆ ล้าสมัยและเลิกใช้ มักกล่าวถึงเทคโนโลยีหรือผลิตภัณฑ์ที่ถูกแทนที่ด้วยสิ่งใหม่กว่า
ประเภทคำนาม
คำว่า obsolescence หมายถึง ความล้าสมัย, ภาวะเลิกใช้ จัดอยู่ในประเภทย่อยของคำนาม (Noun) ดังต่อไปนี้...
- Common Noun (คำนามทั่วไป)
คำนามที่ใช้เรียกชื่อ คน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หรือแนวคิด โดยรวม ๆ ที่ไม่ได้เจาะจงถึงชื่อเฉพาะ
- Uncountable Noun (คำนามนับไม่ได้)
คำนามที่ไม่สามารถนับจำนวนได้โดยตรง มักเป็นสิ่งที่มีลักษณะเป็นมวลสาร แนวคิด
- Abstract Noun (คำนามที่เป็นนามธรรม)
คำนามที่เป็นแนวคิด อารมณ์ คุณลักษณะ หรือสิ่งที่ไม่สามารถมองเห็นหรือสัมผัสได้
