Wedcy เว็บไซต์แปล ภาษาไทย-อังกฤษ ภาษาอังกฤษ-ไทย พร้อมข้อมูลความหมายคำศัพท์แบบละเอียด

bustle

n. (noun) - คำนาม คำอ่าน: บัส-เซิล /ˈbʌsəl/

แปลว่า (ความหมายหลัก) : ความคึกคัก, ความวุ่นวาย

คำแปล (ความหมายรอง) : โครงหนุนกระโปรงด้านหลัง, ฝาครอบด้านหลังเครื่อง

อธิบาย: กิจกรรมที่ดำเนินไปอย่างคึกคักและวุ่นวาย หรือความพลุกพล่านของผู้คน อีกความหมายหนึ่งคือโครงหรือวัสดุที่ใช้หนุนด้านหลังกระโปรงให้พอง ซึ่งพบในเครื่องแต่งกายสมัยก่อน ในบริบทอุปกรณ์คอมพิวเตอร์หรือเครื่องใช้สำนักงาน ยังใช้เรียกฝาครอบที่ปิดบังและป้องกันแผงด้านหลังเครื่องได้ด้วย

ประเภทคำนาม

คำว่า bustle หมายถึง ความคึกคัก, ความวุ่นวาย จัดอยู่ในประเภทย่อยของคำนาม (Noun) ดังต่อไปนี้...

  • Common Noun (คำนามทั่วไป)

    คำนามที่ใช้เรียกชื่อ คน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หรือแนวคิด โดยรวม ๆ ที่ไม่ได้เจาะจงถึงชื่อเฉพาะ

  • Countable Noun (คำนามนับได้)

    คำนามที่สามารถนับจำนวนได้ มีทั้งรูปเอกพจน์และพหูพจน์

  • Uncountable Noun (คำนามนับไม่ได้)

    คำนามที่ไม่สามารถนับจำนวนได้โดยตรง มักเป็นสิ่งที่มีลักษณะเป็นมวลสาร แนวคิด

  • Concrete Noun (คำนามที่เป็นรูปธรรม)

    คำนามที่สามารถมองเห็น สัมผัส หรือรับรู้ได้ด้วยประสาทสัมผัสทั้งห้า

  • Abstract Noun (คำนามที่เป็นนามธรรม)

    คำนามที่เป็นแนวคิด อารมณ์ คุณลักษณะ หรือสิ่งที่ไม่สามารถมองเห็นหรือสัมผัสได้

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้อง