blame

v. (verb) - คำกริยา คำอ่าน: เบลม /bleɪm/

แปลว่า (ความหมายหลัก) : กล่าวโทษ, ตำหนิ, โทษ

คำแปล (ความหมายรอง) : โยนความผิดให้

อธิบาย: กล่าวว่าบุคคลหรือสิ่งใดต้องรับผิดชอบต่อความผิดพลาดหรือผลเสีย หรือแสดงความไม่พอใจต่อการกระทำนั้น ใช้ได้ทั้งกับการระบุผู้รับผิดและการตำหนิ

ประเภทคำกริยา

คำว่า blame หมายถึง กล่าวโทษ, ตำหนิ, โทษ จัดอยู่ในประเภทย่อยของคำกริยา (Verb) ดังต่อไปนี้...

Transitive Verb (กริยาที่ต้องการกรรม)
คำกริยาต้องมีกรรมมารองรับการกระทำของกริยาในประโยค
Action Verb (กริยาแสดงการกระทำ)
คำกริยาที่ใช้แสดงการกระทำของประธานในประโยค