Wedcy เว็บไซต์แปล ภาษาไทย-อังกฤษ ภาษาอังกฤษ-ไทย พร้อมข้อมูลความหมายคำศัพท์แบบละเอียด

frontier

n. (noun) - คำนาม คำอ่าน: ฟรัน-เทียร์ /frʌnˈtɪr/

แปลว่า (ความหมายหลัก) : ชายแดน, พรมแดน, เขตบุกเบิก

คำแปล (ความหมายรอง) : แนวหน้าของความรู้, เขตชายขอบ

อธิบาย: แนวเขตที่แบ่งดินแดนหรือประเทศออกจากกัน หรือบริเวณชายขอบของพื้นที่ที่มีผู้ตั้งถิ่นฐาน ซึ่งมักเป็นเขตที่ยังไม่พัฒนาเต็มที่ นอกจากนี้ยังใช้เปรียบถึงขอบเขตความรู้หรือกิจกรรมที่กำลังขยายไปสู่สิ่งใหม่

ประเภทคำนาม

คำว่า frontier หมายถึง ชายแดน, พรมแดน, เขตบุกเบิก จัดอยู่ในประเภทย่อยของคำนาม (Noun) ดังต่อไปนี้...

  • Common Noun (คำนามทั่วไป)

    คำนามที่ใช้เรียกชื่อ คน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ หรือแนวคิด โดยรวม ๆ ที่ไม่ได้เจาะจงถึงชื่อเฉพาะ

  • Countable Noun (คำนามนับได้)

    คำนามที่สามารถนับจำนวนได้ มีทั้งรูปเอกพจน์และพหูพจน์

  • Concrete Noun (คำนามที่เป็นรูปธรรม)

    คำนามที่สามารถมองเห็น สัมผัส หรือรับรู้ได้ด้วยประสาทสัมผัสทั้งห้า

  • Abstract Noun (คำนามที่เป็นนามธรรม)

    คำนามที่เป็นแนวคิด อารมณ์ คุณลักษณะ หรือสิ่งที่ไม่สามารถมองเห็นหรือสัมผัสได้

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้อง