deter

v. (verb) - คำกริยา คำอ่าน: ดิ-เทอร์ /dɪˈtɝː/

แปลว่า (ความหมายหลัก) : ยับยั้ง, ขัดขวาง, ทำให้ไม่กล้า

คำแปล (ความหมายรอง) : ป้องปราม, ทำให้เลิกล้ม

อธิบาย: ทำให้ไม่กล้าหรือไม่คิดจะทำสิ่งใด โดยมักอาศัยความกลัว ความเสี่ยง หรือผลเสียที่คาดว่าจะเกิดขึ้น ใช้กับการกระทำหรือผู้ที่อาจลงมือทำสิ่งนั้น

ประเภทคำกริยา

คำว่า deter หมายถึง ยับยั้ง, ขัดขวาง, ทำให้ไม่กล้า จัดอยู่ในประเภทย่อยของคำกริยา (Verb) ดังต่อไปนี้...

Transitive Verb (กริยาที่ต้องการกรรม)
คำกริยาต้องมีกรรมมารองรับการกระทำของกริยาในประโยค
Intransitive Verb (กริยาที่ไม่ต้องการกรรม)
คำกริยาที่ไม่ต้องการกรรมมารองรับในประโยค กริยาเหล่านี้สามารถยืนเดี่ยวได้
Action Verb (กริยาแสดงการกระทำ)
คำกริยาที่ใช้แสดงการกระทำของประธานในประโยค