It slipped my mind

A: Did you reply to the invitation?

(แปล: ตอบอีเมลเชิญหรือยัง)

B: It slipped my mind. I’ll reply now.

(แปล: ฉันลืมไปเลย จะตอบตอนนี้)

A: Where’s the milk?

(แปล: นมอยู่ไหน)

B: Sorry, it slipped my mind. I only bought bread.

(แปล: ขอโทษนะ ฉันลืมไปเลย ซื้อมาแต่ขนมปัง)

A: Your library book was due yesterday.

(แปล: หนังสือห้องสมุดของคุณครบกำหนดคืนเมื่อวาน)

B: It slipped my mind. I’ll return it this afternoon.

(แปล: ฉันลืมไปเลย จะคืนบ่ายนี้)

A: We had a call scheduled for ten.

(แปล: เรานัดคุยกันตอนสิบโมง)

B: I’m sorry. It slipped my mind. Can we talk now?

(แปล: ขอโทษนะ ฉันลืมไปเลย ตอนนี้คุยได้ไหม)

A: Did you water the balcony plants?

(แปล: รดน้ำต้นไม้ที่ระเบียงหรือยัง)

B: It slipped my mind. I’ll check them now.

(แปล: ฉันลืมไปเลย จะไปดูตอนนี้)

A: There’s no attachment in your message.

(แปล: ข้อความคุณไม่มีไฟล์แนบ)

B: It slipped my mind. I’ll send the file separately.

(แปล: ฉันลืมไปเลย จะส่งไฟล์แยกให้นะ)

A: Yesterday was Mia’s birthday.

(แปล: เมื่อวานเป็นวันเกิดมีอา)

B: Oh, it slipped my mind. I should call her.

(แปล: โอ้ ฉันลืมไปเลย ควรโทรหาเธอ)

A: Did you book a table for Friday?

(แปล: จองโต๊ะวันศุกร์หรือยัง)

B: It slipped my mind. I’ll call the restaurant now.

(แปล: ฉันลืมไปเลย จะโทรหาร้านตอนนี้)

A: Do you remember the guide’s name?

(แปล: จำชื่อไกด์ได้ไหม)

B: It slipped my mind. Could you remind me?

(แปล: ฉันลืมไปแล้ว ช่วยบอกอีกครั้งได้ไหม)

A: Did you bring my umbrella?

(แปล: เอาร่มฉันมาหรือเปล่า)

B: Sorry, it slipped my mind. I’ll bring it tomorrow.

(แปล: ขอโทษนะ ฉันลืมไปเลย พรุ่งนี้จะเอามาให้)