I beg to differ

A: This task should be easy for everyone.

(แปล: งานนี้น่าจะง่ายสำหรับทุกคน)

B: I beg to differ. Beginners may need more guidance.

(แปล: ขอเห็นต่าง คนเริ่มต้นอาจต้องมีคำแนะนำเพิ่ม)

A: There is only one sensible option.

(แปล: มีทางเลือกที่สมเหตุสมผลเพียงทางเดียว)

B: I beg to differ. The second plan also has advantages.

(แปล: ขอเห็นต่าง แผนที่สองก็มีข้อดี)

A: The ending ruined the film.

(แปล: ตอนจบทำให้หนังเสียหมด)

B: I beg to differ. It made the story more interesting.

(แปล: ขอเห็นต่าง มันทำให้เรื่องน่าสนใจขึ้น)

A: The smaller room is useless for us.

(แปล: ห้องเล็กกว่าใช้ประโยชน์กับเราไม่ได้เลย)

B: I beg to differ. It would be perfect for interviews.

(แปล: ขอเห็นต่าง มันเหมาะกับการสัมภาษณ์มาก)

A: Our current process cannot be improved.

(แปล: วิธีทำงานปัจจุบันปรับให้ดีขึ้นไม่ได้แล้ว)

B: I beg to differ. We repeat the same checks three times.

(แปล: ขอเห็นต่าง เราตรวจเรื่องเดียวกันซ้ำสามครั้ง)

A: Driving is always the best choice.

(แปล: ขับรถเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดเสมอ)

B: I beg to differ. The train is quicker during rush hour.

(แปล: ขอเห็นต่าง ชั่วโมงเร่งด่วนรถไฟเร็วกว่า)

A: We can finish all of this by lunch.

(แปล: เราทำทั้งหมดนี้เสร็จก่อนเที่ยงได้)

B: I beg to differ. The final check alone takes an hour.

(แปล: ขอเห็นต่าง แค่ตรวจขั้นสุดท้ายก็ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง)

A: New members never contribute anything.

(แปล: สมาชิกใหม่ไม่เคยช่วยอะไรเลย)

B: I beg to differ. Two of them organized this event.

(แปล: ขอเห็นต่าง สองคนในนั้นจัดงานนี้เลยนะ)

A: Reading alone is enough to learn a language.

(แปล: อ่านอย่างเดียวก็พอเรียนภาษาแล้ว)

B: I beg to differ. Conversation practice matters too.

(แปล: ขอเห็นต่าง การฝึกสนทนาก็สำคัญ)

A: No one will notice that small error.

(แปล: ไม่มีใครสังเกตข้อผิดพลาดเล็ก ๆ นั้นหรอก)

B: I beg to differ. It changes the meaning of the sentence.

(แปล: ขอเห็นต่าง มันเปลี่ยนความหมายของประโยค)